In het rekenmodel van zijn Conclusie probeert Aben aannemelijk te maken dat Louwes tijdig in Deventer kon zijn om van daaruit het slachtoffer te bellen en vervolgens te doden. Opmerkelijk is echter dat hij voor Louwes’ bezoek aan een cliënt 0 (!) minuten uittrekt – een evident onhoudbare aanname. Hetzelfde geldt voor het bezoek aan de cursuslocatie, dat eveneens op 0 (!) minuten wordt gesteld. Dat is simpelweg onmogelijk. Nog daargelaten dat ook de tijdsduren van andere handelingen discutabel zijn, wekt dit de indruk van slordigheid. En juist zulke slordigheden zijn in een moordzaak onacceptabel.

Geen novum maar wel erg slordig
Dit artikel beoogt niet een novum aan te dragen — dat is aan de juristen. Wij willen laten zien waarom de Deventer moordzaak de gemoederen nog altijd bezighoudt. Slordigheden en mogelijke manipulaties maken het proces op tal van punten ongeloofwaardig. De Conclusie van Aben vormt daarop geen uitzondering. Na bijna negen (!) jaar werk is het resultaat teleurstellend. In dit en enkele volgende artikelen bespreken wij daarvan een aantal voorbeelden.

Aben zal en wil Louwes in Deventer hebben
De Conclusie is geen lichte kost: de 105 pagina’s zijn moeilijk toegankelijk geschreven. Toch springen enkele opmerkelijke uitspraken en redeneringen direct in het oog. Zo probeert Aben aannemelijk te maken dat Louwes vóór 20:36 uur binnen het bereik van basisstation 14501 in Deventer het slachtoffer kan hebben gebeld. Louwes heeft dit vanaf het begin ontkend en verklaard dat hij vanaf de A28 belde.

Tijden heel belangrijk
In deze kwestie draait alles om minuten. Enkele minuten verschil kunnen beslissend zijn voor de vraag naar schuld of onschuld. Juist daarom is het opvallend dat Aben in zijn Conclusie zo slordig met tijd omgaat. In punt 108 schrijft hij:

Als ik een reisduur van 50 minuten schat, kan de verzoeker om 18:05 bij de voordeur van [betrokkene 22] hebben gestaan. De daarop volgende rit over de A28, …

Bezoek aan cliënt duurt volgens Aben 0 minuten
Hier werkt Aben in zijn berekening opmerkelijk grofmazig. In de vergelijking tussen de berekeningen van Derksen en Aben gaat het immers om slechts enkele minuten. Het is daarom essentieel om nauwkeurig te bepalen hoe lang het bezoek aan deze cliënt heeft geduurd. Volgens Aben kostte dit bezoek feitelijk geen tijd: de auto zou bij de voordeur hebben gestaan — en daarmee is de kous af.
Daarbij blijft echter buiten beschouwing dat een dergelijk bezoek uit meerdere handelingen bestaat.

Duurt in werkelijkheid minimaal 2.9 en meestal 6.3 minuten
Bij een gebruikelijk kort bezoek vinden de volgende handelingen plaats.

• parkeren;
• motor uitzetten;
• gordel losmaken;
• lopen van de auto naar de voordeur;
• aanbellen en wachten tot wordt opengedaan;
• kort uitwisselen van beleefdheden;
• afscheid nemen;
• teruglopen naar de auto;
• instappen;
• gordel omdoen;
• starten en wegrijden.

Al deze handelingen kosten tijd — sommige weinig, andere meer. Een zorgvuldige schatting komt uit op minimaal circa 2,9 minuten en meestal circa 6,3 minuten.

Ook bezoek cursuslocatie duurt volgens Aben 0 minuten
Aben houdt in zijn model weliswaar rekening met de looptijd van de auto naar de ingang van de Jaarbeurs, maar ook dat gebeurt slordig. Ernstiger is dat hij voor Louwes’ verblijf op de cursuslocatie 0 minuten rekent: volgens Aben arriveert Louwes en vertrekt hij direct weer. Daarbij negeert hij essentiële handelingen, zoals de wandeling binnen de Jaarbeurs naar de cursusruimte (inclusief trap), het tekenen van de presentielijst, het pakken en bekijken van een folder, een blik werpen in de cursuszaal en het drinken van een kop koffie. Deze activiteiten nemen samen in de praktijk minimaal circa 10 minuten in beslag.

Verschil tussen schuld en onschuld
Dit zijn allemaal kostbare minuten die Aben in zijn berekeningen (opzettelijk) buiten beschouwing laat. Juist deze minuten kunnen, in samenhang met andere handelingen, het verschil maken tussen schuld en onschuld.