OM moet bewijzen, verdachte hoeft alleen aannemelijk te maken (1)

Het OM moet verwijtbare handelingen bewijzen. De rechter oordeelt of dit overtuigend is. Een verdachte hoeft zijn verweer niet te bewijzen, alleen voldoende aannemelijk te maken. Aan het OM de taak dit te ontkrachten.

Neem het voorbeeld van het ‘ochtendbezoek‘ op donderdagmorgen.

Voorbeeld 1: Het ochtendbezoek

Louwes vertelde de politie dat hij die morgen rond kwart over negen bij mevrouw Wittenberg langs was gegaan omdat zij hem had verzocht belangrijke documenten op te halen.

Dit bezoek speelt in de zaak een cruciale rol. Zou Louwes niet al eerder die dag bij mevrouw Wittenberg op bezoek zijn geweest, hoe kwam dan zijn DNA (speeksel) op haar blouse?

De politie geloofde zijn verhaal niet, ook niet toen hij diverse details gaf die zijn verweer zouden staven.*

De details waren gevarieerd: zijn aanwezigheid ter plaatse, schilders die vlakbij aan het werk waren, de reuk van spiritus in het huis, de bedoelde documenten die werden aangetroffen in Louwes’ archief, maar het mocht allemaal niet baten. De politie geloofde hem niet.

Een extra belangrijk detail is het volgende.

Na het ochtendbezoek belde mevrouw Wittenberg nog met een kennis. En die kennis meldde vervolgens bij de politie, dat mevrouw Wittenberg hem had verteld dat Louwes bij haar was langs geweest.
Dit gegeven werd achter gehouden.

Alle details waren verifieerbaar en zeer aannemelijk en dus ontlastend voor Louwes. Tenzij de politie toch kon aantonen dat zijn verklaring niet klopte en hij niet op bezoek was geweest. Maar dat is niet gebeurd.

Op deze wijze dwingt de politie Louwes tot iets waar hij niet toe verplicht is: te bewijzen dat zijn relaas juist is. Zijn verhaal was meer dan aannemelijk en dat zou voor rechters voldoende moeten zijn.

Maar zo ging dat dus niet, zo blijkt.

* De details blijken wat genuanceerder te zijn. Zie de reactie op dit artikel.

One thought on “OM moet bewijzen, verdachte hoeft alleen aannemelijk te maken (1)

  1. De politie geloofde het verhaal WEL. Het staat in het PV van 22 januari 2000:
    “RESUME ONDERZOEK ALIBI
    Uit dit onderzoek is gebleken, dat verdachte in de ochtend van 23 september 1999 het slachtoffer in haar woning waarschijnlijk heeft bezocht” (sic).
    De Advocaat-Generaal geloofde het niet en beweerde in het bijzijn van NFI-onderzoekers, dat ze kon bewijzen, dat dat bezoek niet had plaatsgevonden. Dat bewijs kon ze vervolgens niet leveren.
    Edoch was het kwaad geschied, de NFI onderzoekers gingen nu uit van het gegeven, dat het DNA van Louwes op een andere manier was achtergelaten. Dat kun je ook opmaken uit de manier, waarop ze over de bewijswaarde van DNA rapporteerden vóór en na dit gebeuren.
    https://deemzet.nl/beeldbank/DNA/beeldbank.htm

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.